خواجه نصير الدين الطوسي

132

تنسوخ نامه ايلخانى ( فارسى )

فصل در حجر مقناطيس و صفت او و معادن و خواصّ او « 1 » . و آن سنگى باشد كه آهن ربايد ، و چندانكه بزرگتر باشد آهن بزرگتر برگيرد . و اگر چيزى تنگ ميان او و آهن « 2 » بدارند ، آهن را با آن چيز بندد . و معدن او [ در ] درياء قلزم است . و بهترين او ، سرخ سياه پام « 3 » بود . و گفته‌اند اگر شير « 4 » يا روغن زيتون « در مغناطيس » « 5 » مالند عمل او « 6 » باطل گردد . و چون باز به سركه بشويند « 7 » نيك گردد . و گفته‌اند كه سنگى ديگر هست « 8 » مانند مقناطيس ، در خاصيّت به عكس او ، كه آهن از وى بگريزد .

--> ( 1 ) - و معدن و خواص آن - ن ، ج ، م : و معرفت معدن او ( 2 ) - ع : ميان آهن و مقناطيس ( 3 ) - ب : فام - ج ، ن ، م : بام ( 4 ) - ب : كه شير ( 5 ) - م ، ج ، ن : ندارد ( 6 ) - ع : خاصيت او ( 7 ) - ع افزوده : ( باز ) ( 8 ) - ع : كه سنگ ديگريست .